สวรรค์ส่งข้ามาทำความดี
ชาติที่แล้วความดีไม่มี ความชั่วยาวเป็นหางว่าว เลยถูกถีบหัวส่งมาทำความดีในยุคจีนโบราณ ดันมาอยู่ในร่างนางร้ายปลายแถวที่คู่หมั้นไม่รัก เรื่องคู่หมั้นช่างมันเถอะ ว่าแต่..ความดีนั้นทำอย่างไร
ผู้เข้าชมรวม
909
ผู้เข้าชมเดือนนี้
301
ผู้เข้าชมรวม
เทพเซียน จีนโบราณ พีเรียดจีน ย้อนยุค ทะลุมิติ อดีต ปรโลก สวรรค์ นางร้าย นางเอกเก่ง ครอบครัว นิยายจีน ทำอาหาร แฟนตาซี ย้อนอดีต
ข้อมูลเบื้องต้น
คุณแน่ใจว่าต้องการคืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด ?
บทนำ
โลกหลังความตาย หรือแดนปรโลกในจินตนาการของมนุษย์เป็นสถานที่มืดมิด มีแต่กลางคืนไม่มีกลางวัน อากาศที่นั่นหนาวเย็นเสียดแทงไปถึงจิตวิญญาณ บ้างก็ว่าทางเข้าเป็นหุบเหวลึก จะไปที่นั่นก็ต้องพายเรือไปตามแม่น้ำ ถึงปากทางเข้าก็ต้องว่าจ้างให้ชายลึกลับพายไปส่งยังจุดหมาย บ้างก็ว่าทางเข้าอยู่ในสุสานไร้ญาติ บ้างก็ว่าอยู่ในถ้ำลึกลับบนภูเขาสูง ร้อยคำกล่าวก็ไม่เท่าเห็นด้วยตาของตัวเอง
ยุคสมัยผลัดเปลี่ยนดินแดนดังกล่าวก็มีความทันสมัย ไม่ได้มืดมิดและหนาวเย็นดั่งคำเล่าขาน พวกยมทูตหรือผู้คุมวิญญาณแต่งกายด้วยชุดสีดำเรียบหรู หรูหราหมาเห่าไม่หยอก ส่วนทางเข้าไม่แน่ชัด แต่ตรงปากทางเข้าจะมีผู้ตรวจสอบและนำวิญญาณแยกย้ายไปตามกรรมดีกรรมชั่วของตัวเอง หมายความว่าวิญญาณทุกดวงใช่ว่าจะได้ไปเกิดใหม่ หรือกลายไปเป็นเทพบนสวรรค์เหมือนกัน บางดวงจะถูกส่งไปจองจำหรือรับโทษทัณฑ์ตามกรรมของตัวเอง
สถานที่โดยรอบคล้ายอยู่บนหน้าผาสูงชัน ทางหนึ่งเป็นประตูลิฟต์มีแสงสว่างเรืองรอง ใช้นำส่งดวงวิญญาณขึ้นสู่สรวงสวรรค์ อีกประตูหนึ่งมืดสนิทใช้ส่งดวงวิญญาณลงไปรับกรรมยังดินแดนเบื้องล่าง อีกฟากเป็นสะพานข้ามแม่น้ำที่เรียกกันว่าสะพานไน่เหอ ตัวสะพานยาวสุดลูกหูลูกตามองไม่เห็นปลายทาง ลึกลับซับซ้อนพอสมควร จะเดินข้ามสะพานไปได้ต้องต่อแถวดื่มน้ำแกงลืมเลือนจากยายเมิ่ง วิญญาณจำนวนไม่น้อยต่อแถวเรียกขานชื่อเพื่อไปเกิดใหม่ เรียกว่าลงไปเกิดเพื่อชดใช้กรรมถึงจะถูก
“ดวงวิญญาณฮัวหรงจิน”
ในที่สุดก็มาถึงคิวของตนเองเสียที วิญญาณสาวเบนสายตากลับมามองภาพเบื้องหน้า ชายผู้นี้แต่งชุดสูทสีดำทำหน้าที่คล้ายนายทะเบียน รับแจ้งการเกิดการตาย ผิวของเขาขาวซีดคล้ายคนป่วยใกล้ตาย หน้าตาก็ดูอมโรคใต้ตาดำคล้ำเหมือนคนอดหลับอดนอน ไม่คิดจะลาออกไปประกอบอาชีพอื่นหรืออย่างไร นั่นแหละก็แค่ความสงสัยไม่ได้นึกเป็นห่วงแต่อย่างใด
“ข้าได้ยิน!” คนถูกนินทาถลึงตาใส่ดวงวิญญาณที่น่าโมโห กลายเป็นผีก็ยังไม่รู้จักสำนึก จากนั้นก็เริ่มอ่านชีวประวัติของผู้ตาย “ฮัวหรงจิน ลูกครึ่งไทย-จีน เกิดวันที่1เดือนเก้า อายุ35ปี กำพร้ามารดาตั้งแต่เด็ก ถูกเลี้ยงดูโดยบิดาและพี่ชายชั่วช้าทั้ง7คน กรรมดีไม่ปรากฏ กรรมชั่วมีมากมาย ตอนเป็นเด็กอนุบาลแย่งชิงลูกกวาดรสทุเรียน ผลักเพื่อนร่วมชั้นตกร่องระบายน้ำหลังห้องน้ำทำให้ฟันน้ำนมของเพื่อนร่วมชั้นหัก2ซี่ ขโมยแป้งเด็กไปทิ้งถังขยะ”
คนฟังถึงกับมุมปากกระตุก วีรกรรมเช่นนี้ก็ยังนับเป็นกรรมชั่วด้วยหรือ ช่วยไม่ได้มีบิดาและพี่ชายเป็นมาเฟียใหญ่ การแสดงอิทธิพลโดยการข่มขู่หรือรังแกผู้อื่นเป็นเรื่องปกติ เธอถูกปลูกฝังมาแบบนี้จะให้ไร้เดียงสารอผู้อื่นมากลั่นแกล้งได้อย่างไร
“ตอนขึ้นประถมขโมยยางลบดินสอเพื่อนร่วมห้อง กลั่นแกล้งผู้อื่นโดยการคายหมากฝรั่งไว้บนเก้าอี้ ใครนั่งทับก็จะติดชุดนักเรียน ล้อชื่อพ่อแม่จนเพื่อนร้องไห้ ขึ้นมัธยมปล่อยลมยางรถกะบะของอาจารย์ ทำตัวนักเลงรีดไถเงินรุ่นน้อง…”
ฮัวหรงจินหลุบตามองเล็บมือ ตามซอกเล็บเปื้อนดินโคลน รู้สึกขัดใจเป็นอย่างมากเพราะตอนยังมีชีวิตนางนั้นรักสะอาด แม้แต่ขี้เล็บหน่อยเดียวก็ไม่เคยมีให้เห็น หากรู้ว่าจะตายด้วยการสะดุดปลายเท้าตกท่อระบายน้ำ เธอคงเลือกท่อระบายน้ำที่ใสสะอาดสักหน่อย ศพจะได้ดูไม่น่าเกลียดในสายตาของผู้อื่น
กว่าที่นายทะเบียนจะสาธยายวีรกรรมในช่วงวัยเรียนครบถ้วนก็ปาไปหลายหน้ากระดาษ ต่อมาก็เป็นความชั่วช้าในช่วงวัยผู้ใหญ่ วิญญาณสาวฟังหูซ้ายทะลุหูขวา กระทั่งกล่าวถึงอายุขัยยมทูตเบื้องหน้าพลันหยุดชะงัก หันไปกระซิบกระซาบกับยมทูตอีกตนด้วยความตื่นตระหนก
“นางยังไม่หมดอายุขัย กายหยาบกลายเป็นเถ้าธุลี เจ้ารีบไปเชิญเทพชะตามาที่นี่เร็วเข้า!”
“ว่าอย่างไรนะ ข้ายังไม่หมดอายุขัยอย่างนั้นหรือ”
ดวงตาดำมืดลุ่มลึกกว่าก้นมหาสมุทรจ้องมองผู้ทำหน้าที่ตรวจสอบวิญญาณด้วยอารมณ์คุกรุ่น หญิงสาวยิ้มเหี้ยมไล่อาละวาดปั่นป่วนไปทั้งปรโลก คนเลวตายยากนั้นมีอยู่จริง ก็ว่าทำไมถึงตายก่อนวัยอันควร กว่าเทพชะตาจะมาถึงก็เกิดความเสียหายมากมายมหาศาล บุญคุณความแค้นล้วนแยกแยะ เทพชะตาพาวิญญาณไม่ถึงฆาตกลับไปยังแดนสวรรค์ เง็กเซียนฮ่องเต้ทรงมีความเป็นธรรม มอบชีวิตใหม่ให้แก่ฮัวหรงจินเพื่อชดเชยความผิดพลาด แลกกับการทำความดีชดเชยความผิดที่ปั่นป่วนแดนปรโลกจนวุ่นวายไปหมด หลังจากนั้นวิญญาณสาวก็ถูกบังคับให้ดื่มน้ำแกงลืมเลือน พร้อมถีบหัวส่งมายังยุคจีนโบราณ น้ำแกงลืมเลือนที่อมไว้ในปากถูกพ่นทิ้งระหว่างทาง รสชาติเหมือนน้ำล้างเท้า ไร้ฝีมือในการปรุงรสที่ดี ฟื้นมาอีกทีก็ดันได้เข้าร่างนางร้ายปลายแถวที่แม้แต่คู่หมั้นก็ไม่รัก จะทำร้ายใครตามอำเภอใจก็ไม่ได้ สวรรค์มีตาส่งเสียงฟ้าคำรามในทันที ชีวิตในทุกวันจึงต้องขยันหมั่นเพียรศึกษาการทำความดีจนแตกฉาน
“ทฤษฎีที่หนึ่งหมื่นหนึ่งพันกล่าวไว้ว่า การแก้แค้นไม่จำเป็นต้องลงมือด้วยตนเอง ช่วยส่งเสริมให้ผู้อื่นสั่งสอนถือเป็นการกระทำความดีอย่างหนึ่ง”
งานนี้สนุกแน่
รีวิวจากนักอ่าน
นิยายเรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว
มาเป็นคนแรกที่เขียนรีวิวนิยายให้กับนิยายเรื่องนี้กันรีวิวถึงตอนที่ 0
รีวิวถึงตอนที่ 0
ผลงานอื่นๆ ของ รอยยิ้มพระจันทร์ ดูทั้งหมด
ผลงานอื่นๆ ของ รอยยิ้มพระจันทร์
1ความคิดเห็น